30/01/2008

O XENXO MARCHOU COA "TIA" CECILIA.


Onte. Día 29 de Xaneiro, fixo o seu pasamento o Xenxo ou Chencho,que tamen así era chamado.
Tiña sesenta e cinco anos, e para  aqueles que non o sepan, a minusvalia que padecia, era consecuencia de unha “meningitis” non curada, ou curada mal, cando tiña un par de anos.
 Supoño ahora, que sua nai a “tia” Cecilia, xa estará un pouco mais tranquila, pois en mais de unha ocasión oinle decir, que, que seria de él, cando ela e o “Ti” Xico morreran.
 Bueno creo que a vida de Xenxo, desde que morreron seus pais non foi moi mala, pois seguiu sendo libre, cousa que moi poucos podemos decir.
 Desgraciadamente bienestar e Libertad, caseque nunca van da man.
 Non queria acabar este recordatorio, sin contar unha das anecdotas que coñezo de él. Nesta eu estaba presente.
 Nun dos últimos “reis”, que eu recordo de San Cibrao, a conocida capital de Val dos Marcos, faciase o reinado na casa da tia, “Tresa” dos Froles. Na casa facianse as reunions, as comidas e as cenas.
Para comer habia unha mesa alongada con bancos ós lados, e entre os comensales estaban invitados, o propio Chencho, e o amigo Silverio.
 Unha das costumes que había, era a de beber todos pola misma xerra, normalmente una xerra de porcelana, de máis de litro e medio, un pouco esbouquelada, polo pouco coidado que se tiña con ela.
 Pois ben iniciabase a ronda de bebida nunha esquina, e acabábase na mesma. Andaba a Xerra o redor da mesa.
 Nun momento determinado, cando le tocaba beber o Xenxo, o comensal que estaba sentado o meu carón deume un codazo, e señaloume para él, que estaba bebendo, xusto polo lado do agarradeiro da xerra, sitio pouco axeitado para beber.
 Entonces o meu compañeiro explicoume, que por ali era por donde bebía un dos mozos, probablemente para non beber por lo mismo lado que bebian o Xenxo e o Silverio, o Xenxo douse conta e plantou os seus morros nese punto, obligando a o “tiquismiquis”a deixar de beber.
 Xenxo, que a terra te sea leve.
Posted by Xabrés da Teixeira at 23:08:22 | Permanent Link | Comments (18) |
Comentarios
1 2
profile
1 - A verdade é que, inda que tiña un carácter de mil demonios, era toda unha institución en San Ciprián e sin un pelo de tonto, como moita xente creía. Eu creo que se facía o tonto moitas veces para guardalas ben guardadas.
Por certo, o de "Chencho" non me gusta nada de nada... (Comment this)

Escrito por: Heitor at 2008/01/31 - 09:47:47
2 - Efectivamente, de tonto non tiña un pelo. Era bastante listo. Tiña un evidente problema de comunicación, que probablemente o levaba a una introversión que daba como resultado a sua forma de ser.
Chencho, chamábale moitas ceces a súa nai.
 (Comment this)

Escrito por: Xabrés da Teixeira at 2008/01/31 - 11:24:38
3 - Xenxo era una persona entrañable amigo de sus amigos y enemigo de sus enemigos, no le arias nada malo que estabas fichado para toda la vida, a mí me tenia gran aprecio supongo que por estar casado con la sobrina de consuelo su cuñada. Recuerdo que cuando lo veía yo le daba la mano, el se me quedaba mirando y meneaba la cabeza como diciendo no me vas a dar un abrazo, y hasta que no se lo daba no me soltaba la mano. Alguna vez también se enfado con migo, pero al día siguiente éramos amigos. XENXO SIEMPRE TE RECORDAREMOS- un abrazo -kiko- (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/01/31 - 12:38:56
4 - El primer comentario que pongo aquí es para agradecerte este recuerdo a Xenxo, de parte de su tía Esperanza y de su prima Josefina.
Yo ayer estuve no Val dos Marcos despidiéndole. Y vaya que si le voy a echar de menos. Todos los días cuando iba a buscar agua a la fuente él estaba sentado en sus escaleras y siempre nos saludábamos con una sonrisa. A partir de ahora no podré evitar recordarle cada vez que esté llenando el botijo. Yo poco a poco fui aprendiendo su peculiar idioma de gestos, un arte en el que mi padre acabó convirtiéndose en un experto, tanto que la última vez que Xenxo estuvo ingresado le hacía de traductor a las enfermeras. Y es que el lenguaje de signos de Xenxo no tenía que ver con el oficial, se podría decir que era su propio gallego.
Es cierto que tenía mucho genio, pero si se enfadaba con alguien bastaba con hacerle un favorcillo como arreglarle el cinto o traerle un taco para su bastón y ya volvía a ser tu amigo.
También recuerdo que tenía una especial capacidad para darse cuenta de que llegábamos al pueblo, y a los cinco minutos ya estaba en nuestra casa para darnos los dos besos de rigor y la mano. Y siempre las dos cosas, nunca podía ir la mano y los besos por separado.
Otra anécdota es que cuando vivía mi abuelo y Xenxo venía a casa a visitarnos, o Tí Vítor a veces hacía como que no lo había visto y Xenxo se sentaba a su lado y empezaba a mirarlo con cara triste. Al rato mi abuelo le decía: ¡Hombre, si estabas ahí, no te había visto! y Xenxo soltaba una de sus carcajadas.
Si las calles del pueblo tuviesen nombre, una de ellas debería ser para él. (Comment this)

Escrito por: Otro de Sanci at 2008/01/31 - 15:30:02
5 - Olá.
A verdade é que este home si que era peculiar. Eu non tiven moito trato con el, pero si lembro unha vez que me fixo rir e moito, de min mesma principalmente.
Estaba no bar da María e había unha conversa animada entre todas as persoas alí congregadas. Lembro que o Xenxo estaba sentado baixo da fiestra tomando un café, e eu que non quería entrar na discusión de marras, estaba pensando no que estaría pensando el, xa que eu ata ese momento creía que o Xenxo non se enteraba de nada. Nese momento, o meu pai estaba levando a man a cabeza e meneando ésta de dreita a esquerda (un xesto moi común nel) debido a certos improperios dun dos alí presentes. Entón o Xenxo mirou ó meu pai e fíxolle un aceno de complicidade có dedo e outro coa cabeza...e a min, deume un ataque de risa...a verdade é que pode ser grave o sufrimento que se lle pode causar a outra persoa por perxuizos o ignorancia. Era eu a que non me enteraba de nada...
Esa lección (para min moi importante) deixouma el na man, e por iso lle dou as grazas.
Pala (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/01/31 - 21:54:58
6 - KIKO, Xenxo era xenxo descanse en paz.
OTRO DE SANCI, Bienvenido por el blog, siempre alegra ver a alguien conocido por aqui. Dale un fuerte abrazo a "tia" Esperanza y a Josefina, lo mismo que al Sr. Manolo.
PALA.-Xa ves, como se aprende de todo o mundo. Bicos.

 (Comment this)

Escrito por: Xabrés da Teixeira at 2008/02/01 - 10:24:02
7 - Como me a legra leer estas cousas!! creo que , eu era a que máis tempo pasou co Xenxo, ou millor dito el conmigo, porque me cuidaba muto era eu...xogabamos, rifabamos, merendabamos..pois coomo dous nenos, entendiamonos perfectamente.Cuando viña ó bar todo os dias despous de comer (hasta co tacataca ultimamente)preguntabale se comera, ya que comera, e levantaba 2 dedos ou 3, que eso significaba huevos fritos, que el mesmo facía, ya simulaba que cortaba nun dedo que eso era chourizo,eu votaba as maus á cabeza como para decirle que era muto,ya facendole a burla deciale que enton non querría café porque estaba moi cheo...a el dabale a risa, levantaba os hombros ya decíame niní,facendo o xesto de remexer o café, coma decindo, ala, xa está a broma, dame o café...jo, ultimamente parece que so podo cuntar cousas que viví, os meus, os da miña infancia, coa xente que me criei,os que me enseñeron a valorar a xente por o que somos e non por o que parecemos vain marchando..é una sensación algo rara,todos os que vindeis a San Ciprián tamen le quereis a xente e o pueblo, pero é tan triste ver como se vain pouco a pouco todos, como se convirten en recordos, que non podeis facer una idea..Meu tiu, tu sabes do que falo..preguntabas na tua reflexion que que é a vida? Pois para min a vida é todo aquelo no que te fai pensar a morte da xente que por algun motivo foi importante na tua vida, non so una persona fai a súa propia vida, entre todos facemos vidas...
Bicos para todos, e por cierto, Lete, un saludo grande, bicos para os papis, e un gran abrazo para a miña tia Esperanza que é a millor do mundo.
Nane Nane (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/02/01 - 14:17:15
8 - En fin, marchóuse outro gran personaxe do Val dos Marcos. Espero que non teñas que por moitos máis "in memoriam" por aiquí...
Bicos, Masé (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/02/01 - 14:58:15
9 - Nane é Masé, heche o que hay.
Espero non ter que por moitos "In Memoriam", mais non o sei. Detodolos xeitos,habida conta da idade da xente que queda, ou quedamos, e moito mais fácil o comentario póstumo que o de natalicio.
Polo que se ve os novos non estais pola faena, e os vellos non poden, emos.
Bicos as dúas (Comment this)

Escrito por: TIUUU BALEL at 2008/02/01 - 18:42:48
profile
10 - Hoy me he enterado de la muerte de Xenxo y a su vez de la existencia de este blog.Me vienen a la memoria muchas recuerdos de infancia, cuando por las noches, mientras cenabamos en casa de mi abuela aparecia por alli y se sentaba al lado de mi abuelo para contarle sus (Comment this)

Escrito por: Gema at 2008/02/03 - 20:55:03
Escribir comentario






1 2