17/02/2008

A VUELTAS CON LOS RECUERDOS

DONDE LAS DAN LAS TOMAN.

 Ahora que los chicos de la conferencia episcopal están tan de moda, voy a contaros, algo, que a lo mejor arroja luz sobre la resistencia de nuestros queridos maestros en las cosas espirituales, a perder de vista las prebendas mundanas.
 Allá por el año 1948 ó 1949, mi tía Cecilia junto con mi amigo y maestro cinegético Manolo, iban a tener un bebé.
 Pero tenían un problema, como la mayoría de las parejas en Val do Marcos. O bien decidieron tenerlo, así por la buenas, o bien no tomaron las debidas precauciones, para evitarlo, y mi primo Diego decidió acceder a este mundo, sin más.
 Todo lo anterior era normal, pero... había un pequeño problema. No estaban casados, de forma católica, apostólica y romana.
 Bien, el infante llegó, y como era la costumbre, había que ponerle un nombre, para poder llamarle y que no hiciese caso casi nunca.
 Se habló con el cura a tal efecto, y éste como era costumbre, con los hijos de soltera, decidió la hora, que normalmente era un día cualquiera, por la mañana temprano, y con un poco de desprecio.
 Terminó el Sacramento del Bautismo, y mi tío Manolo, se acercó al cura, y por cortesía les preguntó cuanto le debía. Por los bautizos de los hijos de los que estaban casados, no cobraba nada, pero aquí saltó la sorpresa y el pastor de almas le dijo:
- Je, je,je, por o bautizo dos zorreecos, cobro cinco duros.
 Mi tío echó mano de cartera y le entregó las veinticinco pesetas. Hay que señalar que ese era el salario diario que Manolo cobraba.
 El bautizo había sido en día de semana , hete aquí que el siguiente domingo durante la misa, comenzó a llover y en la sacristía caía una gotera.
 Al terminar la misa, el cura se acercó a Manolo y le dijo:
- Cae una gotera en la sacristía, seguramente se corrió una losa. Mira a ver si lo puedes arreglar.
 Entonces mi tío subió al tejado, movió una losa, y dejo de llover dentro.
 Se bajó y el sacerdote, por cortesía le preguntó ,
- ¡Que te debo?
- Cinco duros- contestó Manolo.
- Vaya – respondió Don Manuel- No me los dejaste calentar casi nada.
 Todo en la Naturaleza tiende al equilibrio. Gracias a Dios.
Posted by Xabrés da Teixeira at 19:21:28 | Permanent Link | Comments (15) |
Comentarios
1 2
1 - Esta historia me trae recuerdos contados por mis padres, que no voy a desvelar ahora.
Todos los que nacimos en aquellos años fuera del matrimonio, seguramente hechos en algún pajar o un xestarego, éramos unos bichos raros para alguna parte de la familia, que si pudiesen te habrían metido en una bolsa y al río.
Menos mal que hay estaban tus padres, que con todo en su contra te sacaban adelante,GRACIAS, todo tiene una ventaja que yo fui ala boda de mis padres, y la mayoría no habéis podido. UN ABRAZO, en especial a todos los zorrecos.

 (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/02/18 - 15:20:40
2 - No sé quien eres, aunque me lo imagino, mi comentario no iba por ahí, sinó por el doble rasero de la iglesia a la hora de medir, y sobre todo a la de recaudar.
De todas formas, en Val dos Marcos, yo no conozco a casi nadie, que sea el mayor de hermanos, que, o bien estuviese encargado, o nacido.
Amiguiño, era o que había, pois non deixaban verse os novios en público, e en Lagoas ou Valdecabritos, nun dia de verao daba para moito.
Un abrao (Comment this)

Escrito por: Xabres da Teixeira at 2008/02/18 - 17:44:18
3 - É increible toda as putadiñas que fezo, fai e fará a igrexa se os deixéramos...mais como dece o refrán a todo porco le chega o seu San Martiño, lastima que o Manolo non correra outra louxa para que le caera a pingada na testa ó cura, que me temo que era da miña familia....
Os fillos extramatrimoniais e as viudas sufriron de lolindo...menos mal que os tempos cambian....
Bicos meu tiu e para o anonimo do primeiro mensaxe tamén, que os seus pais son do millorciño que hai en VAl dos Marcos, en especial a mamá que sempre foi unha loitadora nata, e sigue sendo.
Nane Nane (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/02/18 - 21:10:50
4 - Gabriel, sé que la historia no iba por hay pero surgió el comentario, perdona. No tengo ningún trauma por haber nacido estando mis padres solteros, ahora no se casan. Pero la familia debería ayudar mas en esos casos no tocar tanto los cojones. Bueno la palabra zorrecos no me gusta mucho, no boy a decir lo que pienso del cura por respeto.
Chiste de don manuel. Llego al bar de paco con mis 18 años una melena hasta los hombros. Saludo a todos incluido don Manuel, que le daría un beso en la mano, no recuerdo, me mira y me dice, té falta poco para león, yo le miro sorprendido y me dice, sí té falta solo la cola. Al que contesto, esta usted confundido, la cola también la llevo. UN ABRAZO soy el que te imaginas

 (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/02/18 - 21:13:20
5 - Nane, esas cousas xa son história, por eso estan escritas.
Dices ben, cando dices que os tempos cambieron.De todolos xeitos, eu con o teu parente levabame ben, non en vano fora o seu monaguillo, máis de vez en cuando tiña cousas que tiraban a un de cú.
O peor é que algúns seus colegas siguen a querer dar certificados de boa conducta, MEDINDOA ELES.
Kiko, Non tiñas por que ter traúma ningún, teus pais son caralludos, e eso é o que importa. O demais caralladas.
Moi boa a contestación, merecia-a.
Abrazos (Comment this)

Escrito por: Xabrés da Teixeira at 2008/02/18 - 21:26:21
6 - Pous eu non podia deixar de comentar esto... Gracias a que alguén foi a lagoas y fezo a meu pai( y muy ben feito), eu estou aiquí.
A pena e que meu abuelo non lle pedira dez duros, está claro que o que tiña a cara ben dura era o cura, por eso eu non trato con eles.
Perdonai o galego, naide me enseñou a escribilo. (Nunca es tarde si la dicha es buena)
Gracias po lo recuerdo de meus abuelos.
 (Comment this)

Escrito por: Diana at 2008/02/18 - 23:16:48
7 - Es que estos siempre aprovechan la más mínima posibilidad para recaudar. Y lo de los raseros, pues más de lo mismo. Ellos pueden opinar sobre todo y adoctrinar de la peor forma posible, pero luego que nadie hable mal de ellos y que nadie les retire su dinerito... (Comment this)

Escrito por: jferreiroc at 2008/02/18 - 23:38:50
8 - Las cosas de la entrepierna, alguien dijo que no tienen enmienda, creo que rima con otra palabra, pero la hipocresia de los dirigentes de la I.C., no tiene límites.
Termino de leer, en la Opinión de Zamora de hoy, que un sacerdote francés acaba de decir que cometió mas de 50 abusos sexuales a niños, y que sus superiores lo sabian. Callaron por miedo.
Vaya por Dios.
Diana; escribes moi ben o galego, cos idiomas pasa como con unha tónica, cuanto mais se bebe mais gusta.
Biquiños. (Comment this)

Escrito por: Xabres da Teixeira at 2008/02/19 - 01:16:51
9 - Parece que al final Dios (si es que existe) pone a cada uno en su sitio, incluídos los curas.
 (Comment this)

Escrito por: Otro de Sanci at 2008/02/19 - 20:00:45
10 - mmmm... historias de curas. Si existe o inferno, non séi eu quén será o que acaba nel...
Bicos, tiuuuuuuu
Masé (Comment this)

Escrito por: Anónimo at 2008/02/19 - 20:12:41
Escribir comentario






1 2