FURTIVISMO ECOLÓXICO
VOUME DE VACACIONS-
(QUERO SEGUIR SENDO FURTIVO)
Na semana vindeira, cando xa o mes de Santamariña esté encetado, irémonos a folgar á zona de Val dos Marcos, Parque de Montecinho, Serra do Invernadeiro, Parque de Calabor é a Alta Xeabra metida na Baixa Cabreira, donde, como cando éramos libres cazadores furtivos, voltaremos a practicar o noso deporte favorito: O FURTIVISMO ECOLÓXICO.
Tentarei de explicarme. Cando practicábamos estas bonitas ARTES, de caza e pesca, éramolos mais ecolóxicos, na zona de Val dos Marcos, pois daquela, ainda a verba ECOLOXIA, non existía. Poderiamos chamarle “a única maneira” de comer carne que non fora xixa de porco.
Os coellos collíanse a man, cando as nevadas eran gordas e os coitadiños estaban obligados a sair dos tocos para comer, sen decatarse que poderian ser comidos.
As perdices agarrábanse nos hichós, trampa que se les puña por lanfronas e querer comer o centeo dos labregos. E decir que querian comer e as veces eran comidas.
As trutas collíanse a man, cousa que solo se podia facer no mes de Agosto, pois mollar a colla noutros meses era caseque quedar sen atributos reproductores.
Tamén se collían polo nadal, coas famosas manxoeiras, mais solo cando o inverno era amoroso, e non le petaba encher o rio e ripar cos redeiros. ¡Cantas manxoeiras arrastreron as encheas!.
Xabarins de aquela non había. ¡Que ben irian para quitar algunhas fames!.
Os corzos eran cousas do mes de febreiro, e solo na Baliñas. Caseque non pagaba a pena ir a buscalas. Daban moito traballo, senon que le pregunten o Teófilo cando marchou detrás de unha, pro outro lado da caboca dos Zreixais, e cando voltou, se non fora por seu hirman Céfiro ó Manolo e mais eu, atopariase soliño no medio das Baliñas e deixado a súa sorte,a solidariedadenon era frecuente. De caza as corzas sairamos trece cazadores naqula mañá.
Bueno sen mais caralladas, neste vran quero dedicarme ó furtivismo, e vou explicar como e donde, por se le interesa a alguén.
Irei a cabar tocos nos que se esconden as lebres, as perdices a os pombos. Pois o meu amigo Silverio, unha vez que cabou un toco, sacou del tres perdices, dúas lebres e tres pombos. Sei donde era o toco e voltarei a cabar nel.
As trutas collereinas a facha, e tamen con cocada.
O punto de partida e de retorno será na canteria dos Garridos. Digo esto por si os defensores da cuestión ecolóxica, queren facer acto de presencia.
O que non digo é o día nin a hora, mais como por alí andarei, a quen le interese pode preguntarme. Algunha contestación recibirá.
¡A que será ecoloxica, a cousa!
Para despedida, dous ditos portugueses:
¡ PARA TRÁS MIJA A BURRA!
¡ HAJA SAÚDE E COZA O FORNO!
Un forte abrazo e boas vacacions!! (Comment this)
Está vostede invitado a toda canta falcatrúada que se faga. Se non hai falcatrúadas polo menos poderemos facer algunha papada xuntos no Gran Mesón Chef Marcelino. (Comment this)
Parecen interesantes esos trabajos veraniegos, si coincidimos algun fin de semana por esos lares trataremos de acompañarte y aprender, si ello no te incomoda. (Comment this)